Alıntı: Kayseri, ERCİYES Dergisi, "İNSANLIK İÇİN ÜÇ BÜYÜK TEHLİKE_Behzat ŞAŞAL" (*)

İNSANLIK İÇİN ÜÇ BÜYÜK TEHLİKE

Behzat ŞAŞAL

Martin Lüter King: “İnsanlar kuşlar gibi uçmasını, balıklar gibi yüzmesini öğrendiler; ama kardeşçe yaşamasını öğrenemediler” diyor. Çok güzel bir görüş, çok güzel bir sözle ortaya konmuş; iyi ama neden, niçin? Bunun araştırılması ve sebeblerinin ortaya konması gerekiyor.

Bizce insanların kardeşçe yaşamaları için kardeşçe duyguların oluşması, oluşturulması gerekir. Oysa hayatımızda bunun tam tersi yapılmaktadır. Bırakın düşmanlar arasında kardeşlik duygusunun oluşturulmasını, öz be öz kardeşler arasında düşmanlık yaratmak için her şey yapılmaktadır.

İnsanlara, insanlık ve insancıl duyguların yok olmasına birçok etkenler sebep olmaktadır. Biz bu etkenleri genel olarak üç ana madde üzerinde açıklamaya çalışacağız.

1-İnsanların, maddeleştirilmesi, maddileştirilmesi; İnsana, kendi yapısı yalnızca maddeleştirilerek tanıtıp öğretildi, yani insan, 206 adet iskelet denilen kemikten ve onun etrafını saran adına organ denilen bir takım et parçalarından oluşmuş biyolojik yapılı bir et yığını olarak anlatılıp öğretildi. Oysa insanı insan yapan anatomisini oluşturan o et değil, o et yığınının iç yapısında bulunan ve adına manevi denilen değerlerdir.

İnsan beden yapısının içindeki manevi değerler hiç dikkate alınmadan, insan yalnız madde olarak ele alınmış ve değerlendirilmiştir. İnsana da bu kabul ettirilmiş veya ettirilmeye çalışılmıştır.

Oysa fert olarak insanın ve dolayısı ile bütün insanlığın madde yapısına olduğu kadar, manevi değerlere de ihtiyacı olduğu unutulmakta ve hattâ unutturulmaktadır. İnsanların kardeşçe yaşayabilmesi için, madde yapısı kadar manevi yapısının da korunması ve bunların her ikisi bir ahenk ve bir uyum içinde birbirini bütünleyici, tamamlayıcı şekilde birlikte yaşaması sağlanmalıdır. Ne de tek maddecilik ne tek başına maneviyatçılık mutlu olmasına ve kardeşçe yaşamasına yeterli değildir, tam aksine insanlar manevi inançlardan uzaklaştırılarak yalnızca maddileştirilmeye doğru götürülmektedir.

İnsanlarda manevi inançların ve özellikle sevgi duygusunun yok olmasında en büyük etken, kapitalist ekonomi sisteminin felsefesi ve anlayışı. Çünkü kapitalizmde tek amaç kazanmaktır. Kazan da nasıl kazanırsan kazan. Ticarette amaç elbette kazanmaktır kaybetmek değil. Ama bazı kazanmak anlayışı ve felsefesi insanlığı aldatarak kandırarak kazanmak üzerine inşa edilmiştir. Ne reklamı olursa olsun bütün reklamlara dikkat ediniz, reklamlardaki temel anlayış ve temel yöneliş insanların zayıf taraflarını yakalamak, onların bu zayıf taraflarından faydalanarak mallarını satmaktır. Bunda her türlü aldatmak oyunları oynanmaktadır.

Kazanmak hırsı uğrunda oynanan oyunlar bu uğurda yapılan işlemler insanların manevi i-

özellikle sevgi duygularını yok etmektedir. Hem öylesine ki, bırakın tanımadığı insanları, baba oğul, ağabey kardeş birbirlerini acımasızca aldatma, kandırma oyunları oynamaktadırlar. Bu gibi davranışlar insanlardaki manevi inançları ve sevgi duygusunu yok etmekte, İnsanlarda sevgi duygusu yok olduğu zaman da o insanların bütün insancıl duyguları da yok olmaktadır.

İnsanların kardeşçe yaşaması birbirlerine kardeşçe sevgi duymaları ile mümkündür. Bizce Peygamberimiz Hz. Muhammed (SAV.), bu duruma iki hadisi şerif ile ne güzel ortaya koymuştur

-“Kendiniz için sevdiğiniz şeyleri kardeşleriniz için de sevmedikçe tam mümin olamazsınız.” veya;

-“İman etmedikçe mümin olamazsınız, insanları sevmedikçe de iman etmiş sayılmazsınız.”

Elbette kapitalizm olacaktır ve ticaret yapılacaktır. Unutmayalım ki Peygamberimiz de ticaretle uğraşmış ve ticareti teşvik etmiş bir insandır. Ama bu kapitalizmin işleyişi ve ticaret anlayışı peygamberimizin usulünce ve insanları aldatmak, kandırmak üzerine değil, onları memnun ve mutlu edici tarzda; yani dinî veya insancıl bir anlayışla karşılıklı helallik içinde olmalıdır.

Sosyal veya ticari olsun bütün ilişkilerimiz kardeşçe sevgi duygusuna dayanmalıdır. Özellikle öğretim ve eğitim sistemimiz kardeşçe sevgi duygusunu öğretici, kazandırıcı şeklinde düzenlenmelidir. İnsanlara kalıplaşmış dini bilgilerden daha çok ve öncelikle “insanlık sevgisi, evrensel kardeşlik sevgisi” verilmeli ve öğretilmelidir. Özellikle insanlara verilen ve verilecek din bilgisi Allah korkusu üzerine değil, Allah sevgisi üzerine olmalıdır.

İnsanda en güçlü ve en kuvvetli duygu sevgi duygusudur. İçinizde ne kadar kuvvetli kıskançlık, kin, intikam gibi benzeri duygular olursa olun ufak bir sevgi duygusu içinizdeki bu ve buna benzer bütün olumsuz duyguları yok eder. Bir bilge kişi “Bir gram sevgi, bin gram bilgiden üstündür.” diyor. İnsanlar ve toplumlar arasındaki bütün kötülükler, kavgalar, savaşlar sevgi duygusu noksanlığından ileri gelmektedir. İnsanlığa yapılacak en büyük hizmet, insanlara karşı kardeşçe sevgi duygusu kazandırılması olacaktır. İnsanlara kardeşçe duyulan evrensel sevgi dışındaki bütün çalışmalar ne kadar iyi niyetli olursa olsun boş çabalardır, “Akıntıya kürek çekmektir.” İnsanlık için, geleceğimiz için bütün çaba ve çalışmalarımız insanlara evrensel kardeşlik duygularının, kardeşçe sevgilerin kazandırılması üzerine olmalıdır.

2-Suni Beslenme; Suni Uygulamalarla yetiştirilen suni gıdalarla beslenen insan bedenindeki hücrelerin iç yapısında meydana gelen olumsuz etkiler, kalp ve beyin hücreleri üzerinde olumsuz etkilerde bulunmaktadır. Bu olumsuz etkilenmeleri kabul etmiyoruz, etmek istemiyor veya bu gibi etkilenme düşüncesini ilmî bulmuyor ve ısrarla diyoruz ki; lütfen insanlar arasında iki grup oluşturunuz, bir grubu yalnızca tabiî besinlerle, ikinci grubu da tamamen suni besinlerle besleyin ve aradaki farkı görünüz. Suni gıdaların insan bedeninde ve dolayısı ile psikolojik yapısında yaptığı değişimleri dikkate alınız. Bunun için diyoruz ki insanlar az yemeli, ancak tabii gıdalarla beslenmelidir.

Suni gıdaların burada yeterince belirtemediğimiz olumsuz etkileri önlenmedikçe insanların kardeşçe, mutlu, huzurlu yaşamaları imkânsız denecek kadar azdır.

3-Haksız Kazanç; İnsanlar şu veya bu şekilde başkalarını aldatarak kandırarak kazanç peşinde oldukça ve bu haksız daha doğrusu haram kazançla beslendikleri müddetçe söz konusu ettiğimiz olumsuz etkilerden oluşumlardan kurtulamazlar; kurtulmaları da mümkün değildir. Çünkü bozulma yozlaşma içerden olmaktadır.

Haksız kazanç, haram lokma yedikçe de bunların hücrelerimiz dolayısı ile bedenimizin içyapısında yaptığı biyolojik ve psikolojik olumsuz etkileşimlerden insanoğlu kendini kurtaramaz. Bu olumsuz etkilerden kurtulmadıkça da insanların, sağlıklı, mutlu ve huzurlu olabilme imkânı yok gibidir.

Özet Olarak; İnsanların yapılarında, tabiatından gelen güzel ve sağlıklı özellikleri ile manevi özellikleri korunmalıdır. Manevi değerler hiçbir zaman maddi çıkarlar uğrunda harcanmamalı, ziyan edilip kaybedilmemelidir. İnsanların tabiî maddi ve manevi değerlerinin olumsuz etkilerle bozulması önlenmelidir. Bu önleme insanların birbirlerine kardeşçe davranışlarını da oluşturacaktır.

Burada yazdıklarımı yalnızca dinî açıdan bakarak değil, ilmî açıdan inceleyip değerlendirilmelidir. Bu değerlendirme de, söz konusu ettiğim etkileri hücre yapımızın içyapısında meydana gelen değişimleri inceleyerek yapılmalıdır. Bu olumsuz etkileşim ve değişimlerin insanlar üzerinde yaptığı etkiler incelenmelidir.

İnsanların ve insanlığın barış içinde mutlu, huzurlu ve kardeşçe yaşamasını istiyorsak, insanın tabiî yapısının bozulmamasına dikkat etmeliyiz; bozulursa, insanda da birçok şeyin bozulduğunu bilmeliyiz ve bu bozulmaları dikkate almalıyız.

İnsanın, insanlığın sağlığı, mutluluğu ve huzuru tabiat kanunlarına dikkatli bir uyumla mümkündür. Tabiatın verdiğini suni etkileşimlerle bozarsanız, zararını tabiat değil insanlık çekecektir ve çekmektedir. Aklımızı kullanıp, ne tabiata ne de kendimize çektirelim...

(*) Kaynak: ERCİYES Ekim 2006 Sayı: 346, 21-22. s..

"BAYRAMLARIMIZ" KUTLU OLSUN!...

KURBAN BAYRAMINIZ VE CUMHURİYET BAYRAMINIZ

HAYIRLI, MÜBAREK, KUTLU VE MUTLU OLSUN

Karşılıklı sevgi, içten saygı, dostluk, kardeşlik ve barış kaynağı Kurban bayramı ile Hürriyet, adalet, eşitlik, demokrasi ve egemenlik timsali Cumhuriyet bayramını birlikte idrak etmenin onur, mutluluk ve sevincini yaşıyoruz.

Dönem itibarıyla bu, çok önemli ve anlamlı bir rastlantı olmakla;

Biri Manevi, diğeri Milli olmak üzere; Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş günü ve kurtuluş haftasına denk gelen “iki büyük sevincinizi” birlikte en samimi duygularımla kutlar;  Bayramların size, ailenize; Türk, İslam ve İnsanlık âlemine adalet, barış, sağlık, mutluluk ve başarılara vesile olmasını diler;

Bilvesile selâm ve saygılarımı sunarım.

BEHZAT ŞAŞAL

***

UNUTMAYALIM Kİ!..

“Cumhuriyet, idraki hür, irfanı hür, vicdanı hür nesiller ister.

Ey yükselen yeni nesil!.. İstikbal sizindir. Cumhuriyeti biz kurduk, onu devam ettirecek olan sizlersiniz., Cumhuriyet düşüncede, bilgide, sağlıkta güçlü ve yüksek karakterli koruyucular ister., Cumhuriyet, demokratik idarenin tam ve mükemmel bir ifadesidir. Bu rejim, halkın gelişimi ve yükselişini sağlayan, onlardan esirlik, yolsuzluk, soysuzluk ve dalkavukluk hislerini uzaklaştıran bir yoldur. Cumhuriyetimizin dayanağı Türk toplumudur. Cumhuriyet, fikir serbestliği taraftarıdır. Samimi ve meşru olmak şartıyla her fikre hürmet ederiz. Cumhuriyet fazilettir.
Mustafa Kemal ATATÜRK

***

Şair, Yazar Behzat ŞAŞAL...

SAIR VE YAZAR BEHZAT SASAL HAKKINDA

NAZİF KARAÇAM

Behzat Sasal, Kirklarelili degil. Fakat Kirklareli’ni bilen entellektüel bir sair ve yazardir. Aslen Eskisehirli olup, Ankara’da yasamaktadir. Mimar ve sehir planlamacisi olarak Iller Bankasinda çalisti ve emekli oldu. Arkadasligimiz, dostlugumuz 1957 yilinda Ankara’da Yedeksubayligimiz sirasinda basladi. Elli yildan beri devam ediyor.

Behzat Sasal’i daha önce yazdigimi ve tanittigimi hatirliyorum. Ancak bu degerli Cumhuriyet Aydini’ni, içtenlikli Atatürkçü’yü bir baska açidan anlatmayi gerekli görüyorum ve bunun da benim isim oldugunu düsünüyorum.

Behzat Sasal, Kirklareli’nde kitap bastirip çikaran ikinci kisidir. Kirklareli’nin ilk kitap yazani ve çikarani Gazeteci Ali Riza Dursunkaya’dir. Ondan sonra Behzat Sasal gelir. Sasal, “DILEKÇE” adli siir kitabinda topladigi siirlerini Kirklareli’nde, Yeni Istikbal Gazetesi matbasinda bastirmistir. Bu nedenle Kirklareli’ni bilir. Yeni kusaklar bilmez ama Kirklareli’nde meshur Saraç Hamdi onun akrabasiydi.

Ancak Behzat Sasal son yillarda siirden çok yaziya yönelmis, seri halde kitap yayimlamaya baslamistir. Onunla Ankara Halkevleri Genel Merkezinde beraber oldugumuzda o, Söz Söylemek Güzel Konusmak kurslarina giderdi. Yazi yazmakla beraber, güzel konusmayi da öne çikarmaya özen gösterirdi. Daha dogrusu Ankara’da katildigi kurs asil adi ile “DÜSÜN-KONUS-DINLE” idi ve Behzat Sasal toplum önünde söz söylemeyi bir beceri ve sanat haline getirmistir. Onun siir kitabi Dilekçe’den sonra çikardigi kitap SEVGILI DÜSMANIM SIGARA olmustur. Sasal sigarayi insanin düsmani ilan ettikten yillar sonra hükümet sigarayi kapali yerlerde yasaklamistir. Behzat Sasal’in böylesine de bir öngörüsü vardir.

Behzat Sasal’in üçüncü kitabi daha önceki kitabi gibi bir arastirma kitabidir. “Evrensel Egitim ve Bilinçlenmeye Çagri” adini tasiyan bu kitap egitim, bilgi ve ahlak kurgulu bir kitaptir. Bu kitabi 2002 yilinda yayimlamistir.

Sasal inançli bir insandir. Kendisi ahlakin üstünde güzel bir ahlaka sahiptir. Yasamini ve sosyal iliskilerini öyle kurgulamis, her seyi Ahlak Zemini üzerine oturtmustur. Bu nedenle din konusuna el atmis, 2003 yilinda “Din Evrenseldir, Birlik ve Bütünlüktür” kitabini yayimlamistir. Behzat Sasal’a göre Din ve Inanç insana gereklidir. Evrensel ve seküler dinler büyük dinlerdir. Bu dinlere inananlar dünyada çogunlugu teskil etmektedir.

Behzat Sasal’in 2004 yilinda yazdigi kitap ise “Gözetlenmektesiniz” adini tasimaktadir. Bu da bir arastirma kitabidir. Anlasiliyor ki Sasal ayni zamanda bir arastirmacidir. Eserleri kültür ve bilgi yüklüdür. Nitekim son yazdigi yine arastirmaya dayali hacimli kitaplarinin “CUMHURIYETE GÖLGE DÜSÜRENLER” ve “NASRETTIN HOCAYA ÇAÄzDAS BAKIS” bu tür kitaplarindan basinda gelmektedir.

Görülüyorki Behzat Sasal üretken bir yazardir. Cumhuriyet ve din kültürüne bagli bir aydindir. Balkanlardan gelmis bir ailenin insanindan da baska türlü bir tavir beklenemez. Sasal köklerine, geleneklerine bagli bir insandir. Su siralar oldukça ciddi bir rahatsizlik geçirmektedir. Sayin esinden aldigim bilgiye göre rahatsizliginda iyiye dogru bir gidis vardir. Buradan degerli dostuma acil sifalar diliyorum. Daha yazacagi kitaplar oldugunu biliyorum.

Hayatin düz çizgi olmadigini da bu vesileyle söylemek istiyorum.

tc.inform, "İNSAN HAKLARI, ADALET VE HUKUK FORUMU; EĞİTİM - BİLİM VE KÜLTÜR MİSYONU"

BEHZAT ŞAŞAL

DİN ÜZERİNDE YAPILAN 

BÜYÜK YANLIŞLIKLAR

İnsanoğlunun toplumsal yaşama geçişinden bugüne dek olsun, bundan sonraki yaşamımızda olsun, yaşamı üzerindeki en büyük etkenlerden birisi ve belki de birincisi DİN ve DİNİ İNANÇLARdır. Ve yine toplumlar arasındaki birçok savaşların temel kaynağı olarak din faktörü rol oynamıştır veya en azından öyle gösterilmiştir.

İnsanoğlunun DİN üzerinde yaptığı en büyük yanlışlık tek DİNİ çoğul DİNLER haline dönüştürmesidir. Çünkü dünyamızda dinler değil bir TEK din vardır. o din de birliğe yani TEK’liğine inanılan Allah’ın koyduğu, vaaz ettiği dindir.

Bütün insanlar bir Tek Allah varlığına inanmakta ve bütün insanlık hangi din inancı görüntüsü altında olursa olsun, o bir “tek” Allah’a dua ve ibadet etmektedir. Çünkü ortada bir başka Allah yoktur.

Ortada bir Tek Allah olduğuna ve bütün insanlık da bu bir tek Allah’a inandığına göre bu değişik din ve dinler anlayışı nereden çıkmıştır?

Bu, insanoğlunun elle tutup gözle gördüğü şeylere daha fazla değer vermesinden ve ona inanma duygusundan kaynaklanmaktadır. Çok din inancı; insanların, gözle görüp elle tutamadığı Allah’a değil, elle tutup gözle gördüğü onun peygamberlerine daha fazla önem verip ona inanmalarından kaynaklanmıştır. İnsanlar peygamberlerine öylesine inanıp ona öylesine bağlandılar ki, peygamberler inanç dünyasında Allah inancının önüne geçti. İnsanlar savaşları veya toplumları Allah inançlarına göre değerlendirdiler. Ve “senin peygamberin, benim peygamberim” girdabı içine girdiler. Peygamberlerin Allah tarafından görevlendirilmiş bir insan olduğunu unuttular. Peygamberlerini Allah yerine koydular. Yaşamlarını ve savaşlarını Allah’a göre değil Peygamberlerine göre düzenlediler ve değerlendirdiler. Bunun sonucu olarak insanoğlu şu gerçeği gözünden kaçırdı. Bütün peygamberlerin aynı Allah’ı anlatıp öğretmeye çalıştığı gerçeği unutuldu. Nihayetinde peygamberler de bizim gibi birer insandı. Yalnız bizlerden üstün özellikleri olan insanlardı ki Allah onları aramızdan peygamber olarak seçip görevlendirmiştir. Ama ne kadar üstün özellikleri olurlarsa olsunlar nihayet onlar da birer insandı. İnsanda bulunan bütün zaaflar, hatalar, kusurlar az da olsa onlarda da vardı. peygamberimiz Hz. Muhammed bu durumu hadislerinde defalarca ve ısrarla belirtmiştir. Örneğin “Ancak bir kulum (insanım) ben, dininize ait bir şeyi emredersem o emri yerine getirin, fakat kendiliğimden, kendi reyimle dünyanız için bir buyruk verirsem, insanım ancak (yanılabilirim) demiştir. (Celaleyn: C. 1 s. 85).

“Ancak bir kulum ben, bir kul gibi yerim, kul gibi içerim, kul gibi otururum” (Celaleyn: C1 s. 80).

“Ben Kureyş kabilesinden, kurumuş etle geçinen bir kadının oğluyum ancak” (Şifa C. 1 s. 103).

Hz. Muhammed ve diğer bütün peygamberler birer insandı. Ve insanların bir özelliği de sevdiği kişileri kusursuz, eksiksiz görüp onu alabildiğine yüceltmesi, sevmediklerini ise yine olmadık kusurlar hatalar bularak suçlamasıdır. İşte, insanları dinler ve peygamberler arasında oluşturduğu olay budur. İnananlar ve sevenler inandıkları ve sevdikleri peygamberlerini olabildiğince yükseltip yüceltmesi, inanmadıkları ve sevmedikleri peygamberi ise yine olabildiğince aşağılayıp değersizleştirme gayreti ve hatta yarışı içinde bulunmuşlar ve bulunmaktadırlar. İşte dinler arası ayrılıklar, düşmanlıklar ve savaşların kaynağı; insanoğlunun peygamber olarak inandığı, sevdiği kişileri abartılı olarak yükseltmesi, sevmesi, buna karşılık başka peygamberleri de abartılı olarak değersizleştirmesi, aşağılamasından kaynaklanmaktadır.

Bu durumu günlük sosyal yaşamımızda da rahatlıkla görebilirsiniz. Bakınız sosyal yaşamımıza, partiler, dernekler, kulüpler ve benzeri sosyal kuruluşlar genellikle genel başkanları ile birlikte değerlendirilir. Öylesine ki genel başkan kim ise, o kuruluş o kişi ile bütünleştirilir, birleştirilir ve özdeş hale getirilir. Örneğin bir parti, bir kulüp veya dernek tenkit edildiğinde genel başkan, genel başkan tenkit edildiğinde parti, kulüp veya dernek tenkit edilmiş olur. onları birbirinden ayıramazlar, birbirlerine kaynaşmış gibi birlikte değerlendirilirler. İşte din ve dini inançlar alanında da aynı hata, aynı yanlışlık yapılmaktadır. Peygamber denilen kişiler, yaymakla görevlendirildikleri dini ve dini inançlarla öylesine bütünleştirilip özdeş hale getirilmiştir. Sevmediği ve inanmadığı dini ve dini inançları yıpratmak isteyen kişiler, doğrudan doğruya peygamberleri hedef almakta, peygamberleri tenkit edilerek o peygamberin yaydığı din ve dini inançlar yıpratılmaktadır. Ve bu arada yapılan en büyük hata ve yanlışlık, peygamberlerin din adına ortaya koydukları ana felsefe ana amaç gözden kaçırılmakta, dikkate alınmamaktadır.

Örneğin, peygamber olsun veya olmasın, din veya dini inançların temsilcisi kabul edilen kişilerin, yaymak istedikleri dini ve dini inançlarını bakın nasıl ifade etmişler. Lütfen, dinlerin birer anayasası olarak kabul edebileceğimiz bu maddeleri süratle okuyup geçmeyiniz, hepsinin üzerinde teker teker düşününüz, hem de günlerce düşününüz. Yanlışlarınızı, yanılgılarınızı ve hatalarınızı görünüz.

Dinlerin Ortak Noktası

TAOİZM: Komşunun kazancını kendi kazancın gibi, onun zararını kendi zararın gibi kabul et.

(Ta’i Shang Kan Ying Pien)

HİNDUİZM: İşte en yüksek kanun budur. Sana yapılmasını istemediğin şeyi sen de başkalarına yapma.

(Maha Borate 5 – 1517)

BUDİZM: Sana acı veren şeyle başkalarını incitme.

(Undanavarga: 5 – 18)

KONFİÇYÜSLÜK: Sana başkalarının yapmasını istemediğin şeyi sen de başkalarına yapma.

(Analeots: 5 -23)

ZERDÜŞLÜK: Yalnız kendisi için kötü olan şeyi komşusuna yapmayan insan iyi insandır.

(Dadistan- I Dimik: 945)

YAHUDİLİK: Sana ıstırap veren şeyi başkalarına yapma. Tevrat’ın esası budur. Gerisi güzel laftan ibarettir.

(Talmud)

HIRİSTİYANLIK: İnsanların senin gibi yapmalarını istediğin her şeyi sen de onlar için yap. Bu peygamberler kanunudur.

(Mata İncili: 7 – 12)

İSLAMİYET: Kendiniz için sevmediğiniz şeyi kardeşiniz için de sevmedikçe hiçbiriniz mümin olamazsınız. (veya)

* İman etmedikçe mümin olamazsınız, insanları sevmedikçe de iman etmiş sayılmazsınız.

(Hadis-i Şerif)

Gördüğünüz gibi bütün din ve dini inanç önderleri yaklaşık aynı sözleri söyledikleri halde, din ve dini inançları arasındaki bu farklılıklar, bu düşmanlıklar nereden kaynaklanıyor?

Bu ayrılık ve düşmanlıklar, din ve dini inançların Allah’ın buyrukları olarak değil de, kişilerin din ve dini inançları haline dönüştürmemizden kaynaklanmaktadır. Israrla vurguluyorum, lütfen sözlerimi yanlış değerlendirmeyin, partiler, dernekler, kulüpler gibi kuruluşları ve özellikle din ve dini inançları, peygamber bile olsa, insanlara, kişilere bağımlı hale getirmeyin ve o şekilde değerlendirmeyin. Kuruluşlar, din ve dini inançlar devamlı ve evrenseldir, fakat insanoğlu bireysel ve geçicidir.

Özellikle evrensel ve sonsuzluk özelliğine sahip din ve dini inançlar, bireysel ve geçici olan insanoğluna bağımlı hale getirilmemelidir. Sosyal yaşamınızda çevrenize bir bakın, partilerin, kulüplerin ve dernekler gibi kuruluşların başından kaç genel başkan geldi geçti.

Geçici olan varlıklarla devamlı olan kuruluşları özdeş hale getirme hatası ve yanlışı içinde bulunuyoruz. Bunun sonucu olarak da din ve dini inançlar, Allah ile değil kişilerle bütünleşip özdeş hale gelmektedir. Örneğin, Musevilik Musa peygamberin, Hıristiyanlık Hz. İsa’nın, İslamiyet de Hz. Muhammed’in dini gibi bir görüntü almıştır. Dolayısıyla dinler Allah’ın dini değil, kişilerle özdeşleşen dinler halinde kabullenildi ve değerlendirildi. Bu durumda da insanlar ve toplumlar arasında, “Benim peygamberim senin peygamberinden daha üstün” iddialaşması ve münakaşası ortaya çıktı. Bu zıtlaşma zamanla düşmanlığa dönüştü. Allah’ın dinine değil peygamberlere inanışın getirdiği ayrılık insanlara din savaşları yaptırdı ve ne yazık ki hala yaptırıyor.

Bu durum insanlığın büyük bir yanılgı ve yanlışlara sürüklenmesine neden oldu. Peygamber de olsa kişilere ait din olamaz. Din Allah’a aittir ve Allah o kişileri, o dini duyurmak için görevlendirmiştir. Yani, peygamberler dinlerin sahipleri değiller dinin esas sahibi tarafından görevlendirilmiş kişilerdir. Yani bir başka deyişle Allah’ın görevlendirdiği öğretmenlerdir.

Bu duruma göre biz, dinin asıl sahibi olan Allah’ı bir kenara bırakıyor, Allah’ın dinini peygamberlere mal ediyoruz ve Allah için değil peygamberler için savaşıyoruz.

Çok değil biraz dikkatli düşünürsek bütün peygamberlerin insanlığa aynı Allah’ı anlattığını göreceğiz.
***
BAK: 
http://tc-inform.blogspot.com/2012/10/behzat-sasal.html

NAZİF KARAÇAM ANLATIYOR...

BEHZAT ŞAŞAL'IN "ATATÜRK'Ü TANIMAK VE ANLAMAK" İSİMLİ KİTABI

Behzat Sasal Rumeli kökenli bir sair ve yazardir. Yedeksubay arkadasimdir. Ankara'da, Halkevleri Genel Merkezinde yillarca beraber çalistik. Buralarini da bilen bir kimsedir. Kirklareli'ne gelmisligi vardir. 

Kirklareli'nde Kaybolan mesleklerden Saraççilik yapan Romanyali Hamdi'nin yakinidir. Ve Kirklareli'nde bastirdigi DILEKÇE adli siir kitabi onundur. Bu kadar hizmetlerini, sifatlarini ve özelliklerini bildigim Behzat Sasal, her halde anlamis olmalisiniz ki benim kirk yillik dostum, degerli bir arkadasimdir. Gerek Yedeksubayligi sirasinda gerekse Iller Bankasi'nda mimar olarak çalistigi zamanlarda, emekliliginde sürekli fikir üretmis, topluma faydali olmayi amaçlamistir. Tabii onun, "Toplum Önünde Söz Söyleme Ögretmenligi"ni de unutmamak gerekir.

Behzat Sasal sairligi, yazarligi yaninda ayni zamanda bir arastirmacidir. Siir kitabi "DILEKÇE'den sonra, Sevgili Dostum Sigara, Evrensel Egitim ve Bilinçlenmeye Çagri, Din Evrenseldir. Birlik ve Bütünlüktür, Gözetlenmektesiniz" ve simdi sözünü edecegim "ATATÜRK'ü TANIMAK ve ANLAMAK" adli arastirma kitaplarini yazmistir. Halen Ankara'da ANAYURT Gazetesinde köse yazarligi yapmaktadir.
Degerli dostum Sasal'i bu kadar tanitmamanin nedeni dur durak demeden çaliskanligina, üretkenligine dikkati çekmek içindir. Bana imzalayip gönderdigi "Atatürk'ü Tanimak ve Anlamak" kitabi 2004 yilinda çikmistir. Kitabi simdi okuyup ele alma zamanim olmustur. 368 sayfalik hayli hacimli kitap benim öteden beri gerek yazilarimda gerekse konferans ve panel konusmalarimda üzerinde israrla durdugum "NE CUMHURIYETI ANLADIK NE ATATÜRKâ?~Ü ANLATABILDIK" sorularima bir çesit yanit ve açiklik getirmektedir. Bu bakimdan kitabi degerli bir çalisma olarak buluyorum. ATATÜRK konusunda bir Basucu Kitabi olarak kabul ediyorum. Kitapta Atatürk hakkinda verilen ilginç bilgiler yaninda Atatürk'ün söylem ve demeçlerinden de örnekler bulmak mümkündür. Mesala rastgele açtigim 258. sayfada Atatürk'ün Gençlige Hitabesi ve hemen onun devaminda herkesin çok merak ettigi, su siralar okunmasi gereken meshur BURSA NUTKU yer almaktadir.
"Sevmek Anlamakla Baslar" konusu ile kitaba giren bir okuyucu kitabin ilerleyen sayfalarinda Atatürk'ün Aile Hayati, Ahlak Anlayisi, Askerlik Hayati, Bilim ve Teknoloji hakkindaki görüsleri, Hizmet Anlayisi konularinda bilgiler bulabilir. Dogal ki kitapta Atatürk'ün hemen hemen hayatin ve ulusal faaliyetin her alanina iliskin görüs ve konusmalari vardir.
Bugüne kadar Atatürk hakkinda Türkiye'de ve dünyada yazilmis kitap sayisi besbini bulmustur. Hakkinda en fazla kitap yazilan DÜNYA LIDERI Mustafa Kemal'dir. Behzat Sasal'in yazdigi, Atatürk'le ilgili bilgileri derledigi kitap bunlarin içindedir. Sasal, kitabin arka sayfasinda bir itirafta bulunuyor ve diyorki;
"Çok açik kalplilikle size bir itirafta bulunmak istiyorum. Ben Atatürk'ü tanidigimi ve anladigimi saniyordum. Sunu bütün içtenligimle belirtmek isterim ki, Atatürk'ü ancak bu kitabi hazirlarken taniyip anlayabildim.
Gelin, hep birlikte Atatürk'ü yeniden taniyalim ve anlayalim, Inanin buna çok, hem de çok ihtiyacimiz var."
Behzat Sasal'in samimi itirafina hayranlik duydum. Çünkü Atatürk'ü bildigini sananlar dahi bugüne kadar O'nu anlayip anlatamamislardir. Zira Atatürk bir tarihtir, bir destandir, bir insanliktir ve bir Türklüktür. O, bir idealdir. O, kalkinan, ilerleyen, çagdaslasan Türkiye'nin öncüsüdür, önderidir. Böyle bir Türkiye Önderi'ni, Dünya Insani'ni anlamak, anlatmak kolay degildir. Dikkat ve ciddiyet ister. Behzat Sasal bunu göstermistir. Sasal'i kutlarim. Kalemi dert görmesin. Kitabini da size tavsiye ederim. Alin okuyun derim.
nazifkaracam@gazetetrakya.com

Yekta Güngör Özden; "Açıklıyor ve Öneriyor"

Daha neler göreceğiz..

Yekta Güngör Özden

1970’lerde başlayan sıkmabaş yaygarası başörtüsü ve türban yalanıyla son dönemecini aldı. İktidar, cami-mescit, tarikat-türbe, siyaset-sokak baskısı altında Anayasa ve yasalarla oynayarak yargı kararlarını aşıp sıkmabaşı yaygınlaştırma amacına ulaştı. Ama, yapılan-yapılacak düzenlemelerin Anayasa Mahkemesi kararını ortadan kaldıramayacağı gerçeğini bir türlü kavrayamadı. Yaranma ve yanaşma çabasındaki sözde hukukçularla aşama kazandığını sanarak hukuk suçlusu oldu. Anayasa Mahkemesi’nin 1989/1-12 sayılı kararının dayanağı olan Anayasa’nın 2., 24., 174. maddeleriyle Başlangıç bölümünde bir değişikliğe gidilmeden karara aykırı uygulama olanağı aramak ve kimi maddelerle oynayarak amacı sağlamak asla sağlıklı değildir. Asla hukuksal değildir. Devlet biçimi cumhuriyeti olumsuz etkileyecek her öz değişikliğini Anayasa Mahkemesi biçim yönünden ele alıp denetleyebileceği gibi koşulları dışındaki biçim değişikliğine doğrudan elatabilir. Yeter ki dâva açılmış olsun. Mahkemenin yapısından, iktidar ilişkilerinden ya da bilinmeyen nedenlerden umutlananlar her zaman yanılabilirler.

Siyasal partilere güvenilemeyeceğinin en yeni örneğine herkes tanık olmuştur. İktidarın sözlerine çocuklar bile güvenemez. Konunun üniversitelerle sınırlı kalacağını sanmak aldanmaktır. Şimdiden ilköğretimde bile sıkmabaşlılar boygöstermeye başladı. Çarşafla sınava girenler var. Bir an için öğretim ve yargı kürsülerinde sıkmabaşlı bayanları, devlet birimlerinde bohçabaşlı müdürleri, memurları, uzmanları, hastane ve polis karakollarında kapalı giysili görevlileri düşünmek yeter. Nedir, ne oluyor? Herkes böyle olsa elde edilen, kazanılan nedir? Üniversiteyle yetinmeyeceklerini kadın-erkek AKP militanları açıklıyor. Yavaş yavaş her yere yayacaklar. Üniversiteyi bitiren kızlar “Neden mesleğimi sıkmabaşla yapamıyorum?” diye dayatacak. Yarın, devletin her organında, her biriminde olay çıkartıp dinci sistem çığlıklarını artıracaklar. Çenesi düşüklerle çenebazlar çenelerinin bağlanmasına râzı olmaz, bununla yetinmezler. Görünen köy kılavuz istemez. Kindar, düşmanca bakışlarla sergilenen, pankartlarla açıklanan lâik devlet karşıtlıklarına, şirretçe konuşmalara bakmak yeter. Ülkenin nice yaşamsal sorunu sahipsiz. Bunlara değinen yok. Gözleri kararmış biçimde, hiç bir şeye aldırmadan, hukuk dinlemeden, yargıyı saymadan, Anayasa’ya sadakat andına dudak bükerek bildiğini okuma efeliği çok şey yitirilmesine neden olmaktadır.

Olağan, alışılmış-geleneksel başörtüsü her yerde serbest. Böyle örtü kullanarak üniversiteye gidip gelene de bir şey söylenmiyor. Derse başaçık girilir. Sıkmabaş dayatması dinci düzen girişimidir. İktidar çağdaşlığı, demokratlığı, başı açık öğrenciliğin erdemini sağlayamadı. İlericilerin dağınıklığı, ilgisizliği, tembelliği günümüzdeki sonucu getirdi. Ödünlerle Türk Devrimi’ne, hukuka, yargıya, uygarlığa, çağdaşlığa kıyıldı. Türkiye’ye yazık oldu. Ülkeyi imamistana çevirmeye çalışıyorlar. Eğitim-öğretim için, haklar ve özgürlükler için, bağımsızlık ve demokrasi için, yükümlülükler için, sağlık, sosyal güvenlik, işsizlik, ulaşım, iletişim için, ahlâk ve adalet için, yargı bağımsızlığı, üniversite özerkliği için, ekonomi için, dış ilişkiler için, Lozan için, Trakya için, terör için, adaların silahsızlandırılması için çaba yok. Tersine Patrikhane’nin ekümenlik savı ve Ruhban Okulu açılması için destek var. Enerji sorunu için yeterli çalışma yok. Ocak ayının son günlerinde yine taşıt kundaklamaları oldu. DTP’liler yine kışkırtıcı-sakıncalı konuşmalarını sürdürdüler? Ne yapıldı?

Devleti yönetemeyen, gerici-tutucu kesime yenik düşen siyasetçileri bırakıp yargıçlar yönetiyormuş gibi yazılarla kamuoyunu yanıltan yanaşmalar türedi. Hukuk, devlet, yargı ve görev bilincinden yoksun medya militanları karşıoylarla kararları bile ayıramıyor. Üstelik çarpıtıyor, saptırıyor. Atatürk cumhuriyeti, lâiklik karşıtı bu eski hükümlüler Türkiye karardıkça zil takıp oynuyorlar. Hınçlarını alamadıklarından sürekli kin kusuyorlar. Okuduğunu anlamayan, bilgiçlik taslayarak bilgisizliğini ortaya koyan eski faşist, yeni liberal özentileri önceleri kutladıkları kimseyi sonra kötüleyen ikiyüzlü çıkarcılardır. Yalakalığına soyundukları kimse umdukları gibi davranmayınca değişik nedenler ve bahanelerle kötülemeye kalkışan softa ve molla yapılılar toplumun yüzkarasıdır. Dinci diktaya gidişi söyleyip yazıyoruz. Sansürcü ve iktidarcı medya yer vermediği için niteleme yeni sanılıyor. “Sıkıntıyı gidermek, sorunu çözmek, özgürlük sağlamak” savlarına kargalar bile güler. Zaman neler gösterecek göreceğiz, izleyeceğiz. Cumhurbaşkanı’nın halkoylamasına gideceğini sanmıyorum. Temeli sakat olan halkoylaması duruma geçerlik kazandıramaz. Yasama organının dokunamayacağı, elatamayacağı, değiştiremeyeceği Anayasa kurallarıyla oynanarak alınan sonuçlar eylemli biçimde yürürlüğe konulsa da sakatlıktan kurtulamaz.

Örnek

Kimi öğretim üyelerinin Atatürk’e hakaret ettiği bir ortamda İstanbul-Bahçelievler Belediye Başkanı Atatürk’ün Büyük Söylevi’yle Mehmet Akif’in yaşamı ve anılarını bastırıp bölgesindeki tüm eğitim ve öğretim kurumlarına dağıtmış. Onar bin tane basılan yapıtlara ilişkin açıklamasıyla AKP’li Başkan Osman DEVELİOĞLU partililerince örnek alınmalıdır. Başkanı bu soylu girişimi nedeniyle kutluyorum.

Konuk Başbakan

Türkiye ve Yunanistan Başbakanlarının sarmaş-dolaş sayılacak yakınlıklarına bakıp işlerin iyi gittiğini sanmak yanılmadır. Yunanistan Başbakanı elde ettikleri kazanımlar nedeniyle Türkiye’ye geldi. Trakya, Ege, Kıbrıs, AB konularında koşullu okşayış sözlerinden başka bir şey elde edemeyen yan Türkiye’dir. İktidar ziyaretle neyi çözümlediğini, neler sağlandığını, neleri giderip önlediğini açıklayamamıştır. Ödünler veren, yitiren, bir şey elde edemeyen yan olarak kalmaktan ötede Patrikhane’nin ekümenlik savıyla Ruhban Okulu isteklerine de destek veren sorumsuz açıklamalar birbirine eklenmektedir.

Ekonomi

Borsa dalgalanmaları, ABD açılımları sorunu çözecek etkide görünmüyor. Son beş yılda %90’ı bulan artışla 238 miyar dolara ulaşan toplam dış borç ekonomi alanında özenli çalışmaları gerektirirken ortada bu yolda bir çabanın belirtisi görülmemektedir. Siyaseti yönlendirecek değişim olasılıkları herkesi düşündürmelidir.

Önerim: 

Kitap sevgisinin gereği olan önerileri içtenlikle sürdürüyoruz. Behzat ŞAŞAL’ın Akasya Kitap yayınları dizisindeki “Cumhuriyete Gölge Düşürenler” ile “Güldürürken Düşündüren Nasrettin Hoca’ya Çağdaş Bakış” adlı iki yapıtını okurlarımıza salık veriyoruz. Yararlanacakları bilgileri içeren iki doyurucu çalışmadır.

kutlama ve tebrik,